Κεντρικός άξονας της ερευνάς μας ήταν η δημιουργία ενός “μουσείου-διαδρομής”, στο οποίο ο επισκέπτης κάνει μια γραμμική πορεία στον χρόνο με συντελεστή το φυσικό τοπίο. Επίσης σημαντικό παράγοντα για τη σύλληψη της ιδέας ήταν η κατασκευή στέγασης για τον ναό. Η στέγαση σχετίζεται με τη λειτουργία και σκοπό έχει την ανάδειξη της λειτουργίας της κατασκευής. Θεωρούμε πως μέχρι την αναστύλωση του ναού σημασία για τον επισκέπτη έχει η διαδικασία της αναστύλωσης. Έτσι κρατάμε ως αρχική μορφή αυτή του στέγαστρου και αλλάζοντας κλίμακα και υλικά την προσαρμόζουμε στις υπόλοιπες λειτουργίες του μουσείου (Είσοδος, μουσείο, κυλικείο, στέγαστρο), Η επιλογή των υλικών και της κλίμακας σχετίζεται με την μονιμότητα και την μεταβλητότητα του εκάστοτε κτιρίου. Από την είσοδο από σκυρόδεμα στο μετάλικο μουσείο και τέλος στο εργοτάξιο και το στέγαστρο με τη σκαλωσιά. Αρχικά ο επισκέπτης φτάνει στο πάρκινγκ και με μία ράμπα έρχεται σε ένα επίπεδο που είναι ο χώρος υποδοχής, στην αρχή της εισόδου είναι το αμφιθέατρο, ενώ αν προσπεράσει την μεγάλη σκάλα που οδηγεί στα γραφεία με μια δεύτερη ράμπα οδηγείται στο μουσείο. Το μουσείο είναι μια γραμμική διαδρομή στεγασμένη από ένα στέγαστρο στην ίδια μορφή με τα υπόλοιπα, περιλαμβάνει κλειστούς και ημιυπαίθριους χώρους. Μετά το μουσείο ο επισκέπτης καταλήγει σε έναν υπαίθριο διαμορφωμένο χώρο, τον χώρο στάσης , που είναι και ο νοητός διαχωρισμός μεταξύ του σταθερού (εισοδος - μουσείο) και του μεταβλητού (εργοτάξιο). Ο επισκέπτης συνεχίζει την διαδρομή του προς τον ναό και αφού περιηγηθεί στον ναό μπορεί να ανέβει στις σκαλωσιές γύρω από τον ναό και να δει τον ναό με διαφορετικές οπτικές. Καταλήγει έξω από το εργοτάξιο στην συνεχεία κατεβαίνει στο έδαφος και ακολουθώντας μια διαδρομή στη φύση φτάνει πάλι στο σημείο στάσης. Ακολουθώντας την αρχαία διαδρομή η οποία έχει τροποποιηθεί επιστρέφει στην είσοδο περνώντας πάνω από το αμφιθέατρο και πίσω στο χώρο στάθμευσης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου